De wijnindustrie staat onder toenemende druk om duurzamer te worden. Traditionele glazen flessen dragen significant bij aan de ecologische voetafdruk van de sector, terwijl alternatieven zoals aluminium blikjes lichter zijn, volledig recyclebaar en een lagere CO₂-uitstoot hebben. Toch stuiten deze duurzame verpakkingen op aanzienlijke weerstand bij consumenten, vooral in traditionele wijnmarkten.
Een belangrijke reden hiervoor ligt in de rol van verpakking als kwaliteitsindicator. Decennialang zijn zware glazen flessen synoniem geweest voor premiumkwaliteit. Dit heeft geleid tot hardnekkige vooroordelen tegen blikjes, die vaak worden geassocieerd met een inferieur product. Twee recente studies van Depetris-Chauvin, Pinède en Rodrigues laten zien dat het probleem verder gaat dan productperceptie: consumenten beoordelen vaak ook de persoon die blikjeswijn drinkt, en niet altijd positief.
In traditionele markten worden drinkers van wijn uit blikjes vaak gezien als ongedisciplineerd, vulgair of niet milieuvriendelijk. Deze sociale beoordeling vormt een belangrijke barrière voor acceptatie, ook wanneer de kwaliteit van de wijn zelf gelijkwaardig is aan die in een fles. In contrast laten markten die innovatie omarmen, zoals het Verenigd Koninkrijk, zien dat consumenten blikjeswijn juist associëren met gemak, creativiteit en moderne consumptie.
